Dünya herkese yeter,

Dünya herkese yeter,

Diyorlar ki; bu hayat nimetleri herkese yeter ancak doyabilenler olduğu sürece. Doymak dediğimiz öyle karın tokluğu değil elbette nefis doyması, göz doyması, ego doyması, v.b çeşitlenebilir. İnsanın doğası gereği hep daha fazlasını istemesi daha daha…

Peki bu bizi mutlu ediyor mu? Dahasını elde ettiğimizde tabi ki koca bir HAYIR, ne oldu şimdi bu hırs bu uğruna kendinden vazgeçişin, çevrenden kopman, sevdiklerini aileni ötelemen değdi mi? Yiyebildiğin 2 kase yemek, çokça gezip gördüklerini ekleyelim hepsi bu. Yetecek kadarı olmuş olsa Dünya herkese yeterdi. Ne diyordu Nazım Hikmet bir çiçek koklayıp gidecektik…

Sen ve  ben bireysel olarak yalınlaştırsak yaşamımızı, başlasak kendimizden belki yetecek bu kadar aç kalmayacak, savaşlarda olmaz belki çocuklar çocuk olurdu. Değer kavramı da hakkını bulurdu. Çok mu şey istiyouz…

Nefsimiz doysun

Sevgilerimle.