Güven Lütfen…

 Güvenmek, söylemi ne kadar kolay ancak kişiye olan güven oldukça zordur. Hele ki bu devirde çok zor. Gerek özel hayat, gerekse iş hayatı insanlara hep acabalarla bakmamız ne kadar sağlıklı. Ne kadar acınası bir durum öyle bir zamandayız ki artık kendimizden başka kimseye güvenimiz kalmadı gibi bir şey.

Hep düşünüyorum neden bu kadar ön yargılı, neden bu kadar duvarlarla örülmüş bir kişiliğe büründük? Aslında biraz daha kendimizi hayatın içine akışına bırakarak, karşımızdakilere güven duygumuzu çoğaltsak her şey daha da kolaylaşacak. İş hayatına bakacak olursak nasıl rakibimi alt eder, üstüne basıp  geçerim çabaları içinde hırsla yollarına devam ediyorlar. Büyük balık küçük balığı yer misali…

Hal böyleyken aslında güven duygularının erimesine çokta şaşırmamalı, insan ancak güvenmeyi deneyerek karşı tarafı  ve kendisini daha korunaklı hissettirebilir diye düşünüyorum.

Gelelim özel hayata; Aşk ne güzel şeydir. İnsana hayata pembe gözlüklerle baktıran, mantıklı düşünme yetisini kaybettiren büyü gibi bir şey. Aşk çok ama çok uzaklara saklanmış gibi görünüyor….

Bana göre sebebi GÜVEN. Çoğu kişi kendi çıkarları doğrultusunda kar içgüdüsü ile yollarına devam ediyor, aşktan sevgiden bir haber…

Sevilerimle.

Deniz