Sahteyiz, sahtesiniz…

Kendimizi kandırmaya ne zaman son vereceğiz? Sonla birlikte neye takıntılı kalacağız. Ticareti var duygunun. Varsa karşılığını vereceğin bir şey alırsın karşılığında bir şey.

Bedelini ödemediğimiz bir şey var mı? Varsa da sınırlı ve yaşamında istisna ve hemen biten bir şey. Gelsin hayat geldiği gibi. Yansımamızmış bu hayat bizim. O halde zihnimizi zorlayalım kalbimizle eşitleyip, şimdi şu an ve aynı denklemde. Yalansız, zamansız ve kimin ne dediğini önemsemeden. Hiçliğimizi ve kibirimizi yenerek

Ya evde yoksan? Kendinin kapısını çaldığında; benliğin orada mı? Zorluyorum kendimi bu zihnimizin bilgisayar programı yükler gibi olmasını istediğim yaşamın fragmanını düşlerken. Mistik şekilde oldurmaya çalışıyorum. Farklı yaşam var. Bize bu kadar dünya nimeti verilmiş. Bolluk herkeste olabilir. İyi düşünme ve şükür ile hepimize akar. Sahtelikten çıkınca özüne döndüğünde;

Aksın sevgi, huzur, sağlık ve para aktığı yerde kalsın dolsun kalplerimiz iyilikle…

Sevgiyle
DENİZ